Single Line Drawing: Link Dots

ანალიზის ავტორი AppCompare

პირველივე შეხებით Single Line Drawing: Link Dots მარტივ, მაგრამ საკმაოდ მომთხოვნ თავსატეხად მეჩვენა. ეკრანზე მოცემულ გამოსახულებას ერთი უწყვეტი ხაზით უნდა გაჰყვე ისე, რომ თითი არ ასწიო და უკვე გავლილ მონაკვეთებს არ გადააფარო. წესის ახსნა რამდენიმე წამს მოითხოვს, თუმცა სწორი გზა ყოველთვის თვალწინ არ ჩანს. სწორედ ეს ქმნის თამაშის მთავარ დაძაბულობას: მოქმედება მარტივია, გადაწყვეტილება კი ხშირად წინასწარ ფიქრს ითხოვს.

მე ასეთ თამაშებს მაშინ ვუბრუნდები, როცა ხანგრძლივი სიუჟეტი ან რთული კონტროლი არ მინდა. აქ ერთი ამოცანა შეიძლება მოკლე შესვენებაში დაიწყო, სწრაფად გადაამოწმო საკუთარი ინტუიცია და შემდეგ ისევ სცადო. თამაში უფასოა, განკუთვნილია შეფასებული 3+ ასაკისთვის და მუშაობს Android 7.0-დან. დეველოპერად მითითებულია stick hunter, ხოლო მიმდინარე ვერსია არის 3.7. ეს დეტალები განსაკუთრებით სასარგებლოა მათთვის, ვინც ძველ მოწყობილობაზე ეძებს მსუბუქ თავსატეხს.

ახლანდელი გამოცდილება და განახლების მნიშვნელობა

ვერსია 3.7 თამაშის მიმდინარე მდგომარეობას აღწერს, მაგრამ მხოლოდ ამ ნომრით ვერ ვიტყვი, კონკრეტულად რა შეიცვალა წინა გამოშვებებთან შედარებით. ამიტომ მას ახალ ფუნქციებს არ მივაწერ: რაც მოთამაშისთვის აშკარაა, კვლავ ერთხაზიანი ამოცანების ძირითადი წესი და ეკრანზე თითით გავლაა. თუ უკვე თამაშობდი, დაბრუნებისას უმთავრესად ამ ნაცნობ მექანიკას უნდა ელოდო და არა სრულიად განსხვავებულ გამოცდილებას.

ეს სიფრთხილე პრაქტიკულად მნიშვნელოვანია. განახლების ნომერი შეიძლება აჩვენებდეს, რომ აპს მიმდინარე ვერსია აქვს, მაგრამ მოთამაშის გადაწყვეტილებისთვის უფრო სასარგებლოა იმის ცოდნა, რას აკეთებს თავად თამაში. აქ ძირითადი მიმზიდველობა ერთ კონკრეტულ მოქმედებაშია; ამიტომ ძველ მომხმარებელსაც შეუძლია მარტივად შეამოწმოს, ისევ მოსწონს თუ არა ეს რიტმი, ზედმეტი სწავლის გარეშე.

ერთი მოძრაობა, რომელიც ყველაფერს წყვეტს

თამაშის პირველი მოქმედება თითქოს უბრალოა: თითს ეკრანზე ადებ და გამოსახულების ხაზს მიჰყვები. მაგრამ რამდენიმე წამში ხვდები, რომ ეს ჩვეულებრივი ხატვა არ არის. აქ მიზანი ლამაზი ფორმის შექმნა კი არა, მოცემული ნახატის სრულად გავლაა ერთი უწყვეტი მოძრაობით. თუ გზას ისეთ წერტილში გააგრძელებ, საიდანაც დარჩენილი მონაკვეთების დაკავშირება შეუძლებელი გახდება, მცდელობა პრაქტიკულად იკარგება.

ჩემი რჩევაა, თითის დაძვრამდე მთელ ფიგურას რამდენიმე წამით შეხედო. ყურადღება მიაქციე ბოლოებს, კუთხეებსა და იმ წერტილებს, სადაც რამდენიმე მონაკვეთი იყრის თავს. ხშირ შემთხვევაში პირველი შეხედვით ყველაზე აშკარა დასაწყისი სწორი არ არის. უკეთესი შედეგი მივიღე მაშინ, როცა ვეძებდი ისეთ ადგილს, საიდანაც მოძრაობა ბუნებრივად მიედინებოდა და არა მაშინ, როცა უბრალოდ ყველაზე ახლო ხაზს ვირჩევდი.

კონტროლი კარგად ერგება ტელეფონის ეკრანს, რადგან ამოცანის არსი სწორედ თითის უწყვეტ გადაადგილებაშია. ამავე დროს, პატარა ეკრანზე სიზუსტე შეიძლება პრობლემად იქცეს. თუ ხაზები ერთმანეთთან ახლოსაა, სწრაფი მოძრაობა არასასურველია. ნელა გაყოლა უფრო საიმედოა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ერთი მცდელობა უკვე კარგად მიდის და ბოლო მონაკვეთზე შეცდომა არ გინდა.

წაიკითხეთ არჩევანის გაკეთებამდე

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

საინტერესოა ისიც, რომ ერთი ხაზით გავლა მეხსიერებასა და წინასწარ დაგეგმვას ერთად იყენებს. მხოლოდ თვალით დანახული ფორმა საკმარისი არ არის; უნდა წარმოიდგინო, როგორ დაბრუნდება თითი იმ ადგილებთან, რომლებიც უკვე გაიარე. ამიტომ თამაში პატარა ვიზუალურ ამოცანას ჰგავს, სადაც ხელის მოძრაობა საბოლოო აზროვნების შედეგია.

როგორ ვამზადებდი მცდელობას

მე ჩვეულებრივ სამ ეტაპად ვმოქმედებდი. ჯერ ვაკვირდებოდი ფიგურას ისე, რომ ეკრანზე არაფერს ვეხებოდი. შემდეგ ვირჩევდი სავარაუდო დასაწყისს და წარმოვიდგენდი, სად დამრჩებოდა გზა ბოლოს. მხოლოდ ამის შემდეგ ვიწყებდი ხაზის გაყოლას. ეს მიდგომა განსაკუთრებით მეხმარებოდა რთულ ფორმებში, რადგან შემთხვევითი მოძრაობა სწრაფად ავლენდა საკუთარ სისუსტეს.

თუ შუა გზაზე მივხვდი, რომ დარჩენილი მონაკვეთები უხერხულად იყოფოდა, ჯობდა მცდელობა ძალით არ გამეგრძელებინა. ასეთ დროს თავიდან დაწყება უფრო გონივრულია, ვიდრე არასწორი მარშრუტის ბოლომდე მიყოლა. თამაშის ეს პატარა ტაქტიკა ერთ-ერთი არაპირდაპირი სარგებელია: ის გასწავლის შეცდომის დროულად აღიარებას და არა უკვე დახარჯული ძალის გამო ცუდი გადაწყვეტილების გაგრძელებას.

სწორედ აქ განსხვავდება ის ჩვეულებრივი ხატვის აპებისგან. ხატვისას ხაზის გადატარება ან ფორმის შეცვლა ხშირად ნებადართულია, აქ კი ყოველი მონაკვეთის თანმიმდევრობას მნიშვნელობა აქვს. ტრადიციულ ლოგიკურ თამაშებთან შედარებით კი ამოცანა უფრო უშუალოა: ტექსტური მინიშნებების ნაცვლად პასუხს პირდაპირ თითის მოძრაობით ამოწმებ.

რას ცვლის ეს უკვე ნაცნობი მოთამაშისთვის

თუ ამ ტიპის თავსატეხებს ხშირად თამაშობ, მთავარი გაუმჯობესება, ჩემი აზრით, საკუთარ მეთოდში უნდა ეძებო და არა მექანიკისგან სრულიად ახალი წესის მოლოდინში. სცადე, ჯერ კვანძები და შესაძლო ბოლოები შეამოწმო, შემდეგ კი ისეთი მონაკვეთები გაიარო, რომლებიც სხვა გზებს ჩაკეტავს. ეს გონებრივი „წინასწარი რუკა” განსაკუთრებით გამოსადეგია, როცა ერთი შეხედვით რამდენიმე დასაწყისი ერთნაირად შესაძლებელი ჩანს.

ერთი პრაქტიკული ხრიკია, რთულ ადგილს ეკრანზე შეხებამდე თვალით რამდენჯერმე გაჰყვე. ასე ამჩნევ, სად შეიძლება თითი ზედმეტად მოკლე მოხვევით გადაუხვიოს ან სად არის ორი ხაზი ერთმანეთთან ახლოს. ეს არ ცვლის თამაშის წესს, მაგრამ ამცირებს შემთხვევით შეხებას და გეხმარება, წარუმატებლობა ლოგიკურ შეცდომად გაარჩიო თუ უბრალოდ ეკრანზე მოძრაობის უზუსტობად.

შეცდომა მაშინვე ჩანს, სწორი გზა კი სასიამოვნოდ იგრძნობა

თამაშის უკუკავშირის რიტმი ძალიან სწრაფია. მოქმედებას ასრულებ, მაშინვე ხვდები, სწორად მიდიხარ თუ არა, და შედეგი დიდხანს არ გაჩერებს. ეს მოკლე ციკლი ჩემთვის ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი გახდა, რატომაც კიდევ ერთი მცდელობა ბუნებრივად იწყება. არ გიწევს რთული მენიუს გავლა ან დიდი დროის დათმობა იმის გასაგებად, რა მოხდა.

როცა გზა სწორად ვითარდება, მოძრაობა თანდათან მშვიდდება. თავიდან შეიძლება ფრთხილად მიჰყვე მონაკვეთებს, შემდეგ კი უკვე ხედავ, რომ გამოსახულება იკვრება და ბოლო ნაწილის პოვნა რეალურია. ეს პროგრესი ქულების ან ხმამაღალი ეფექტების გარეშეც მუშაობს, რადგან თავად ფიგურის დასრულება არის ვიზუალური პასუხი. ყველაზე ძლიერი ჯილდო აქ არის სწორად ნაპოვნი მარშრუტის შეგრძნება.

შეცდომის შემთხვევაში გაღიზიანება სწრაფად მოდის, მაგრამ დიდხანს არ გრძელდება. ამოცანის არსი იმდენად მარტივია, რომ წარუმატებლობის მიზეზს ხშირად მაშინვე ხედავ: ზედმეტად ადრე გადახვედი, არასწორი წერტილი აირჩიე ან დაბრუნებისთვის საჭირო მონაკვეთი დახურე. ეს გამჭვირვალე უკუკავშირი კარგია დამწყებთათვისაც, რადგან თამაში არ გტოვებს გაუგებრობაში.

მეორე მხრივ, სწორედ ეს სიმარტივე შეიძლება ზოგიერთისთვის შეზღუდვად იქცეს. თუ თავსატეხში სიუჟეტს, პერსონაჟებს, მრავალფეროვან წესებს ან დიდ სტრატეგიულ ფენას ეძებ, აქ შეიძლება მალე მოგეჩვენოს, რომ ყველაფერი ერთსა და იმავე იდეას უბრუნდება. ჩემი აზრით, ეს უფრო მოკლე კონცენტრაციის თამაშია, ვიდრე ისეთი გამოცდილება, რომელსაც ყოველდღე დიდხანს ითამაშებ.

სად მუშაობს ეს რიტმი ყველაზე კარგად

რეალურ ყოველდღიურ სიტუაციაში მე ასეთ თამაშს ტრანსპორტის მოლოდინში ან ყავის ხანმოკლე შესვენებაზე გამოვიყენებდი. ერთი ამოცანის დაწყება მარტივია, ხოლო თუ ყურადღება გაგეფანტა, შეგიძლია შეჩერდე და შემდეგ ახალი მცდელობით დაბრუნდე. თუმცა მგზავრობისას ტელეფონის რყევა ან პატარა ეკრანი სიზუსტეს ამცირებს, ამიტომ რთული ფიგურებისთვის მშვიდი ადგილი უკეთესია.

ეს ასევე კარგი არჩევანია მათთვის, ვისაც ეკრანთან გონებრივი, მაგრამ არა გადატვირთული აქტივობა სურს. ბავშვს შეიძლება მოეწონოს უშუალო წესი, ხოლო უფროსს — ის, რომ ამოცანა სწრაფად იწყება და პასუხს მოქმედებით ამოწმებს. ასაკობრივი ნიშნული შეფასებული 3+ ამასაც შეესაბამება, თუმცა პატარა მომხმარებლისთვის თითის ზუსტი კონტროლი და მოთმინება მაინც მნიშვნელოვანია.

მე არ გირჩევდი ამ თამაშს ადამიანს, რომელსაც ერთი შეცდომის შემდეგ თავისუფალი მინიშნებები ან ავტომატური დახმარება სჭირდება. აქ სიამოვნება სწორედ საკუთარი გზის პოვნიდან მოდის. თუ გირჩევნია თამაში ნელა აგიხსნას ყველა ნაბიჯი ან დაგანახოს გამოსავალი, უფრო სასწავლო ტიპის თავსატეხი შეიძლება უკეთესი იყოს.

ვისთვისაა და ვისთვის არა

ეს თამაში განსაკუთრებით შეეფერება მათ, ვისაც მოკლე, თვალით გასააზრებელი ამოცანა მოსწონს და პასუხის ხელით გამოცდა უნდა. მეგობარსაც მარტივად აუხსნი წესს: აირჩიე დასაწყისი, თითი არ ასწიო და მონაკვეთებს არ გადააფარო. ოჯახურ გარემოში ეს სიმარტივე კარგია, რადგან მოთამაშეებს დიდი ახსნა არ სჭირდებათ და თითოეულს შეუძლია ერთი ფიგურის ამოხსნა რიგრიგობით სცადოს.

სხვაგვარ არჩევანს გირჩევდი, თუ პირველ რიგში სიუჟეტური პროგრესის, კონკურენტული თამაშის ან ხშირად ცვლადი წესების ძიებაში ხარ. აქ ყურადღების მთავარი ობიექტი ერთი ფიგურის მარშრუტია. ასევე, თუ ეკრანზე ზუსტი შეხება გიჭირს, ზედიზედ ბევრი მცდელობა შეიძლება დამღლელი გახდეს; ასეთ დროს უფრო მსხვილ ელემენტებზე აგებული თავსატეხი კომფორტული ალтернатиივაა.

დასრულებული ნახატი როგორც ჯილდო

ამ თამაშში ჯილდო არ არის ცალკე ამბავი, პერსონაჟის განვითარება ან დიდი ეკრანული ზეიმი. ჯილდო თავად დასრულებული გამოსახულებაა. როცა ბოლო მონაკვეთს სწორად უერთებ, ხედავ, რომ თავდაპირველად ქაოსური ხაზები ერთ მთლიანობად იქცა. ეს პატარა, მაგრამ დამაკმაყოფილებელი მომენტია, რადგან შედეგი პირდაპირ შენს დაგეგმვასა და მოძრაობაზეა დამოკიდებული.

ჩემთვის განსაკუთრებით სასიამოვნო იყო ის, რომ სწორი გადაწყვეტა შემთხვევით გამარჯვებას არ ჰგავდა. თუ წინასწარ დავაკვირდი წერტილებს და მოძრაობის მიმართულება გავითვალე, დასრულება დამსახურებულად იგრძნობოდა. ამავე დროს, თამაში არ მოითხოვს ხანგრძლივ მომზადებას, ამიტომ ჯილდო სწრაფად მოდის და მოთამაშეს ზედმეტი ფორმალობებით არ აჩერებს.

სხვა ერთხაზიან თავსატეხებთან შედარებით, მისი ძლიერი მხარე სწორედ პირდაპირი ფიზიკური ჩართულობაა. ზოგიერთ მსგავს თამაშში პასუხს მხოლოდ ეკრანზე არჩევ, აქ კი თითის უწყვეტი მოძრაობა თავად ხდება ამოხსნის ნაწილი. ეს განსხვავება მცირე ჩანს, მაგრამ პრაქტიკაში ამოცანას უფრო ხელშესახებად აქცევს.

ფასის მხრივ თამაში უფასოდ არის ხელმისაწვდომი, რაც დაბალ ბარიერს ქმნის საცდელად. თამაშში თითოეული საქონელი 6,00 ₾ ღირს. ამიტომ თუ ბავშვისთვის ან ოჯახურ მოწყობილობაზე აყენებ, სასურველია წინასწარ გაითვალისწინო, რომ უფასო ჩამოტვირთვა და შიდა შესყიდვები ერთი და იგივე რამ არ არის. ჩემთვის ეს არ აუქმებს ძირითად იდეას, მაგრამ ხარჯების კონტროლი მაინც საჭიროა.

მნიშვნელოვანია, რომ არ აურიო ჯილდოს სიმარტივე შინაარსის სიმცირეში. ამ თამაშის მიზანი არ არის მოთამაშის მუდმივად გაოცება ახალი სისტემებით. მისი ღირებულება იმაშია, რომ ერთი წესის ფარგლებში ყურადღებას, სივრცით აზროვნებასა და ხელის სიზუსტეს აერთიანებს. თუ სწორედ ამ ტიპის პატარა გამოწვევა გინდა, მინიმალისტური მიდგომა უპირატესობად იქცევა.

შესყიდვები და მოწყობილობის არჩევა

უფასო ჩამოტვირთვა საშუალებას გაძლევს, ჯერ თავად გამოსცადო, რამდენად გიზიდავს ეს მექანიკა. შიდა საქონლის ფასი თითოეულზე 6,00 ₾-ია, ამიტომ თუ ტელეფონს ბავშვთან ერთად იყენებ, წინასწარ შეათანხმე შესყიდვების წესი და მოწყობილობის მაღაზიის კონტროლებიც გადაამოწმე. ასე უფასო დაწყება მოულოდნელ ხარჯად არ გადაიქცევა.

სანამ თამაშს დიდხანს დაუთმობ, გამოცადე ერთ-ორი ფიგურა იმ მოწყობილობაზე, რომელზეც აპირებ თამაშს. მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ ოპერაციული სისტემის თავსებადობა, არამედ ეკრანის ზომა და თითის კომფორტული მოძრაობაც. თუ მონაკვეთები პატარა ზედაპირზე გიჭირს, ეკრანის ორიენტაციის ან მოწყობილობის შეცვლამ შეიძლება გამოცდილება გააუმჯობესოს, თუმცა ძირითადი სიზუსტის მოთხოვნა მაინც დარჩება.

როცა ერთი მცდელობა მთავრდება და შემდეგი იწყება

თამაშის ხელახლა დაწყების მიზეზი ჩვეულებრივ ორი რამ არის: ან წინა მცდელობა შუა გზაზე არასწორი მიმართულებით წავიდა, ან ამოცანა დასრულდა და გინდა, შემდეგი ფორმა გადაამოწმო. ორივე შემთხვევაში დაბრუნება ბუნებრივია, რადგან ერთი სესია მოკლეა და გადაწყვეტილება სწრაფად ჩანს. მე იშვიათად მქონდა შეგრძნება, რომ თავიდან დაწყება დიდ ვალდებულებას მოითხოვდა.

ეს გადატვირთვის ციკლი განსაკუთრებით კარგია მაშინ, როცა მოთამაშეს მცირე პაუზები აქვს. შეგიძლია ერთი ფიგურა ბოლომდე გააანალიზო, შეცდომა დაიმახსოვრო და შემდეგ ცდაზე სხვა დასაწყისი აირჩიო. პრაქტიკული ხრიკია, რომ წარუმატებელი მოძრაობა უბრალოდ ჩავარდნად არ აღიქვა: დააკვირდი, რომელ წერტილზე დაგრჩა გამოუყენებელი გზა. ხშირად სწორედ ეს გიჩვენებს, სად უნდა შეგეცვალა საწყისი.

თუმცა ხელახლა დაწყების მუდმივი სურვილი ყველასთვის ერთნაირად არ იმუშავებს. რადგან ძირითადი წესი უცვლელია, ხანგრძლივი სესიებისას შეიძლება ერთფეროვნება იგრძნო. თუ თამაშს მხოლოდ სწრაფი გონებრივი შესვენებისთვის იყენებ, ეს ნაკლი ნაკლებად შესამჩნევია. თუ რამდენიმე საათიან გართობას ეძებ, უფრო მდიდარი მექანიკების მქონე თავსატეხი უკეთ დაგაკმაყოფილებს.

მოწყობილობის მხრივ მინიმალური მოთხოვნა Android 7.0-ია, რაც თავსებადობას საკმაოდ ფართო წრეს უნარჩუნებს. თამაშის გამოყენებამდე მაინც შევამოწმებდი, რამდენად კომფორტულია კონკრეტული ტელეფონის ეკრანი: ძალიან პატარა ზედაპირზე ახლოს განლაგებული ხაზები შეიძლება ხელის სიზუსტეს გამოცდად უქციოს. ეს არაა თამაშის წესის შეცდომა, მაგრამ გამოცდილებაზე პირდაპირ მოქმედებს.

მისი პოპულარობაც მიუთითებს, რომ იდეა ბევრ მოთამაშესთვის გასაგები და მიმზიდველია: თამაშს ათ მილიონზე მეტი ინსტალაცია აქვს, საშუალო შეფასება კი 4,0-ს შეადგენს დაახლოებით ას ორმოცდახუთი ათასი შეფასებიდან. ამ ციფრებს მე ხარისხის საბოლოო გარანტიად არ მივიჩნევ, მაგრამ ისინი აჩვენებს, რომ ერთი ხაზით ამოხსნის კონცეფციას ფართო აუდიტორია პოულობს.

ვისთვის ღირს დაყენება

მე მას პირველ რიგში ვურჩევდი ადამიანს, რომელსაც მოსწონს ვიზუალური ლოგიკა, სწრაფი მცდელობები და თითით შესრულებული ამოცანები. ის ასევე გამოდგება ოჯახურ სიტუაციაში, როცა გინდა, ბავშვმა ან მეგობარმა წესის ახსნა თითქმის მაშინვე გაიგოს და შემდეგ თავად სცადოს. დეველოპერის, stick hunter-ის, ეს კონკრეტული თამაში კარგად იყენებს იმ უპირატესობას, რომ წესის გასაგებად ბევრი ტექსტი არ არის საჭირო.

სხვა არჩევანი ჯობია მათთვის, ვინც ეძებს რთულ სიუჟეტს, ხასიათების განვითარებას, მრავალ მოთამაშესთან შეჯიბრებას ან დეტალურ პროგრესის სისტემას. აქ მთავარი კითხვა ყოველთვის ერთია: შეგიძლია თუ არა მოცემული ფიგურის უწყვეტად გავლა გადაფარვის გარეშე. თუ ამ შეკითხვას ყოველდღიურად მრავალჯერ პასუხი აღარ აინტერესებს, ინტერესიც შეიძლება სწრაფად შემცირდეს.

ჩემი გამოყენებისას ყველაზე სასარგებლო მიდგომა იყო სიჩქარის ნაცვლად მარშრუტის პრიორიტეტად ქცევა. ჯერ ფიგურის ბოლოები მოვნიშნე გონებაში, შემდეგ რთულ შეერთებებზე გავჩერდი და მხოლოდ ამის მერე დავიწყე მოძრაობა. ეს პატარა ჩვევა თამაშს უფრო სტაბილურს ხდის და შემთხვევით ცდებს ამცირებს. ამასთან, ზედმეტი ფიქრი არ ღირს: თუ რამდენიმე წამში ვერ ხედავ გზას, ახალი კუთხით შეხედე და თავიდან სცადე.

რას დავაკვირდებოდი შემდეგ

ამ თამაშის არჩევისას მე მომავალში მხოლოდ ვერსიის ნომერს კი არა, იმ ცვლილებებსაც დავაკვირდებოდი, რომლებიც უშუალოდ თითით მართვას, ხილვადობასა და ამოცანების კომფორტულ გავლას ეხება. ეს ის სფეროებია, სადაც მცირე გაუმჯობესებამ შეიძლება ყოველდღიური თამაში უფრო სასიამოვნო გახადოს. თუმცა სანამ კონკრეტული ცვლილება არ ჩანს, მას დაპირებად ან არსებულ შესაძლებლობად არ ჩავთვლი.

ახალი მოთამაშისთვის ყველაზე სამართლიანი მოლოდინი ასეთია: ჩამოტვირთავ უფასო თავსატეხს, სწრაფად გაიგებ ძირითად წესს და თავად გადაწყვეტ, გსიამოვნებს თუ არა ერთი უწყვეტი მარშრუტის პოვნა. დაბრუნებული მოთამაშისთვის კი მთავარი კითხვა იქნება, რამდენად ისევ იზიდავს ნაცნობი ლოგიკა და რამდენად კომფორტულია მისი შესრულება საკუთარ ეკრანზე. ორივე შემთხვევაში არჩევანი დამოკიდებულია არა ხმაურიან დამატებებზე, არამედ ამ ერთი მექანიკის შენარჩუნებულ სიამოვნებაზე.

საბოლოოდ, Single Line Drawing: Link Dots ჩემთვის არის მშვიდი, სწრაფად გასაგები თავსატეხი, რომლის მთავარი ხიბლი მოქმედება-უკუკავშირი-ჯილდო-თავიდან დაწყების უწყვეტ ციკლშია. თითს ხაზს აყოლებ, შეცდომას მაშინვე ამჩნევ, დასრულებულ ფიგურას საკუთარი გადაწყვეტილების შედეგად ხედავ და შემდეგი ამოცანისკენ ბუნებრივად გადადიხარ. მას არ ვუყურებ როგორც მრავალსაათიან მთავარ თამაშს, მაგრამ მოკლე გონებრივი შესვენებისთვის და ვიზუალური ლოგიკის მოყვარულებისთვის ნამდვილად ღირს საცდელად.

ჩემი საბოლოო შეფასება ასეთია: თუ გინდა უფასო, ასაკობრივად ხელმისაწვდომი და მარტივი კონტროლის მქონე თამაში, რომელიც მცირე დროში ფიქრს მოგთხოვს, ეს კარგი კანდიდატია. უბრალოდ გაითვალისწინე მისი ერთმექანიკური ბუნება, ეკრანის სიზუსტის მნიშვნელობა და შიდა საქონლის ფასი. სწორი მოლოდინით ის თავის საქმეს კარგად აკეთებს — გაძლევს ერთ პატარა ამოცანას, ერთ მკაფიო წესს და საკმარის მიზეზს, რომ დასრულების შემდეგ კიდევ ერთხელ სცადო.